Europa Środkowa i Wschodnia

Transfagarasan – najpiękniejsza droga Europy. Jak się za nią zabrać? [PORADNIK]

"Mają rozmach, skujwysyny" – powiedziałby zapewne Stefan „Siara” Siarzewski, gdyby zdarzyło mu się przejechać rumuńską Drogą Transfogarską. To niby „tylko” 92 kilometry, ale pokonanie tej trasy zajmie wam najmarniej pół dnia. Zresztą, mając przed oczami takie widoki nie będziecie się nigdzie spieszyć.

Jeśli wybieracie się do Rumunii, Droga Transfogarska powinna być dla was pozycją obowiązkową. My chcieliśmy przejechać nią już rok temu, ale ponieważ odwiedziliśmy Rumunię w maju, z powodu kiepskiej pogody była jeszcze zamknięta.  Trasa, a mówiąc ściślej, tunel przebijający góry Transfogarskie jest bowiem otwarty (w zależności od pogody) od końca maja do początku października. Ale napaliliśmy się na trasę mimo wszystko, jednak na przeszkodzie stanęło załamanie pogody. Zrezygnowaliśmy więc, ale obiecaliśmy sobie, że następnym razem nie odpuścimy. Czemu aż tak się napaliliśmy?

Ta słynna trasa przecinająca Góry Fogaraskie jest jedną z najbardziej malowniczych dróg w Europie – dość powiedzieć, że zachwycili się nią Jeremy Clarkson i spółka, którzy po nakręceniu tu odcinka „Top Gear” nazwali ją najpiękniejszą trasą w Europie. I trudno się z nimi nie zgodzić, bo widoki z krętej drogi zapierają dech w piersiach. Nie może być jednak inaczej, skoro w najwyższym punkcie osiąga ona 2034 metry n.p.m.

Ale warto obejrzeć cały odcinek o Rumunii. Ot, choćby dla słynnych podziemi w Pałacu Ceausescu w Bukareszcie, o którym pisaliśmy tutaj.

A skoro już jesteśmy przy słynnym "Słońcu Karpat", to Transfogarską zawdzięczamy właśnie jemu – Nicolae Ceausescu,  który po radzieckiej interwencji w Czechosłowacji w 1968 roku wymyślił sobie, że potrzebuje szybkiej, przecinającej góry trasy na północ kraju, którą można szybko przemieścić czołgi i artylerię na wypadek, gdyby Sowietom przyszło do głowy zaatakować Rumunię. Nie było to aż tak bezpodstawne, bo „Słońce Karpat” dość mocno dystansował się od ZSRR, a relacje obu krajów w okresie zimnej wojny pozostawały co najmniej umiarkowane. Dość powiedzieć, że od połowy lat 60-tych Rumuni przestali wysyłać wojska na wspólne manewry Układu Warszawskiego, a zamiast Breżniewa Nicolae wolał towarzystwo i ocieplanie relacji z towarzyszem Mao. Rumunia była zresztą jedynym członkiem paktu, który nie wysłał swoich wojsk do Czechosłowacji.

Jednak choć idea nie była aż tak głupia, to wykonanie było cokolwiek mało sensowne, bo po cholerę inwestować miliardy w stworzenie drogi w tak trudnym terenie, jeśli na północ znacznie łatwiej i szybciej można się było przemieścić drogą krajową numer 7 na równoległym odcinku z Ramnicu Valcea do Sybina, która już wtedy była gotowa? Jak jednak wiemy także z naszej historii, wielkie komunistyczne projekty inwestycyjne niekoniecznie muszą mieć sens. Wielu historyków (a my skłaniamy się ku tej opinii) uważa zresztą, że Ceausescu zdecydował się na budowę Transfagarasan właśnie po to, by pochwalić się przed światem swoim potencjałem technologicznym i potęgą. Na zasadzie: „Jak to? Ja kurde nie zbuduję?”. W tematyce bezsensownych projektów rumuński dyktator ma zresztą bogate doświadczenie, o czym świadczy choćby Pałac Parlamentu w Bukareszcie.

Nie minęło nawet kilka miesięcy od decyzji i już w 1970 roku rozpoczęły się prace. Oficjalnie drogę oddano do użytku w 1974 roku, jednak dodatkowe prace trwały na niej do 1980 roku (coś jak u nas na A-dwójce, co nie?). „Oficjalnie” to przy tej inwestycji słowo klucz – do przebicia się przez wysokie góry użyto 6 milionów ton dynamitu, a ponieważ detonacją zajmowali się średnio wykwalifikowani żołnierze, rezultat jest łatwy do przewidzenia. „Oficjalnie” przy budowie drogi zginęło ich ponad 40, jednak nieoficjalnie szacuje się, że ofiar mogło być nawet kilkaset.

Tyle tematem wstępu. Przejdźmy teraz do praktycznych porad.

1. Gdzie znajduje się ta droga?

Transfagarasan znajduje się w samym środku Rumunii między Curtea de Agres a Sibiu. Odległość z Bukaresztu do jej południowego krańca wynosi ok. 160 km i w większości prowadzi autostradą, ze stolicy dojedziecie tam więc w ok. 2 godziny. Jeśli jednak możecie, wybierzcie się na wycieczkę po Transfogarskiej od północy, czyli od strony Sybina.

2. A dlaczego?

Powód jest prosty: północna strona jest znacznie bardziej atrakcyjna widokowo – wspaniałe widoki i malownicze serpentyny zobaczycie już po 20 kilometrach od wjazdu na drogę. Od południa jest trochę bardziej nudno – owszem, jest zamek Drakuli (prawdziwy, nie ta popierdółka w Bran) i monumentalna zapora nad jeziorem Vidraru jednak sama droga…no, nie jest zbyt malownicza.

Do ładnych widoczków trzeba jechać dobre 50 kilometrów wśród lasów i niezbyt imponujących widoków. 

Smutną monotonię przerywa czasem coś takiego. A właściwie to cały czas przerywa, przez co samo staje się monotonią. A ponieważ na Transfogarskiej za bardzo się nie rozpędzisz (także z powodu sporej liczby innych aut) będziesz tak jechał i jechał….i jechał i zastanawiał się, czy rzeczywiście ta wycieczka to był dobry pomysł. A jadąc od strony północnej nie ma takiego problemu, bo emocje masz praktycznie od razu. A jadąc od strony Sybina – jest tak 🙂

I zaraz potem tak. Tak, tak – wspinamy się dokładnie na samiutką górę. 

3. Kiedy najlepiej tam jechać?
Transfogarska jest w pełni otwarta od czerwca do końca października, choć termin jej zamknięcia zależy od pogody. W pozostałych miesiącach ze względu na śnieg, mróz i porywisty wiatr zamknięty jest tunel w najwyższym punkcie trasy, co znacząco komplikuje wyprawę. Jeśli zaś pytasz o dzień tygodnia – to odpowiadamy następująco.

4. Transfogarską najlepiej zwiedzać w dni powszednie, a w weekendy unikać jak ognia!
Wiemy, co piszemy – my przejeżdżaliśmy trasą 7C w sobotę i szybko poczuliśmy wszelkie niedogodności z tym związane. To w końcu jedna z większych atrakcji turystycznych tego kraju, także dla samych Rumunów, którzy (trudno im się dziwić) upatrzyli sobie to miejsce na weekendowe wypady. Nie dziwi więc, że co kilkaset metrów na poboczach stoją rządki samochodów, znad których unosi się dym turystycznego grilla. Ale to da się przeżyć – gorzej, że najwięcej aut jest w tych najfajniejszych miejscach, tj. przy zamku Poienari (nie było gdzie szpilki wcisnąć) czy przy wspomnianej wcześniej zaporze (auta zaparkowane wzdłuż drogi na odległość co najmniej kilometra), gdzie ludzi jest dosłownie multum, a miejsc parkingowych tyle co kot napłakał. 

Z tego powodu rezygnujemy raczej bez żalu z obu atrakcji, co jest w sumie dobrą wymówką w przypadku Poienari. Bo niby chętnie byśmy odwiedzili zamek Drakuli, ale perspektywa pokonania 1600 dość stromych schodów z małym dzieckiem skutecznie chłodzi nasze zapędy. Ale to nie koniec problemów z tłumem, bo prawdziwe jaja zaczynają się w momencie, gdy wjeżdżamy ostro pod górę na serpentyny, a z góry zaczyna wychodzić przepiękny widok na dolinę. 

 


To tu w weekendy tworzą się największe korki, oznaczające, że pokonanie około dwukilometrowego odcinka do tunelu może wam zająć grubo ponad godzinę. Winni są oczywiście ludzie, którzy sami tworzą ten korek bezsensownie zatrzymując po drodze auta, wysiadając z nich i trzaskając sobie dziesiątki selfiaków. Tak jakby jedna fota nie wystarczyła. Z drugiej strony trasę blokują tłumy przesiadujące nad jeziorem Balcea w najwyższym punkcie trasy tuż za tunelem. 

Tu sytuacja się powtarza: są dziesiątki straganów, setki aut (na kilkanaście miejsc parkingowych) i tłumy ludzi, którzy chodzą po drodze jak święte krowy, skutecznie blokując jakikolwiek ruch aut. I choć widoki są piękne, dość mocno to frustruje i psuje trochę przyjemność z podziwiania krajobrazów. No ale potem jest NAGRODA! 

5. Ile czasu poświęcić na przejazd tej trasy?

Taki optymalny przejazd (z krótkimi postojami na tamie czy nad jeziorem Balcea) i w kilku punktach widokowych celem zrobienia kilku fotek) nie powinien wam zająć więcej niż 3 godziny z hakiem. Ale przecież nie musicie się spieszyć (a właściwie jest to niewskazane, a właściwie nawet jak będzie się wam spieszyło, to korki wam nie pozwolą przyspieszyć) – nawet jeśli tak jak nam nie będzie wam się chciało wchodzić na drakulski zamek, to zawsze możecie „do as Roman(ian)s do” i zatrzymać się na którejś z pięknych polanek na małą regenerację albo grilla. Najwięcej takich punktów jest po północnej stronie trasy i naprawdę, o ile nie jest to weekend, warto się na chwilę zatrzymać.

Najważniejsze w całej wycieczce jest jednak to, że Trasa zyskała "znak aprobaty" Heldona.

PODOBAŁ CI SIĘ WPIS? POLUB NA FEJSBUKU, PODZIEL SIĘ Z INNYMI! 

 

You Might Also Like

25 komentarzy

  • Odpowiedz
    mm
    10 listopada, 2018 at 12:15 pm

    Byłem tam w lipcu,mnogo rowerzystów górskich utrudniało jazdę, byli też piraci drogowi w szybkich samochodach, było sie gdzie zatrzymać i co zjesc na samej górze, i pogłaskac osiołka nieco niżej, tama robi wrażenie, dalej to nudy wiec pojechałem dalej do Bułgarii

  • Odpowiedz
    max
    1 października, 2017 at 11:04 am

    Trasa Transfogarska polecam, ale w połowie września i najlepiej poniedziałek mało ludzi droga z fajnymi widokami i obiektami wykonanymi przez człowieka , co warto tam zobaczyć  od pólnocy Wodospad przełęcz tama i 1600 schodów do zameczku .to tyle temperatura rano około 6 stopni  Polecam na drugi dzień trasę Transalpine tu stopień trudności jest większy trasa biegnie po naturalnym podłożu bez tuneli mostów itd Jazda  często na 1 biegu w zakretach droga w dobrym stanie . inny typ gór niż na Transfogarskiej bez śniegu często na szczytach trawa i owce . Ciekawe jest to że ogladając sie za siebie z duzej odległosci nie widać trasy tak się komponuje z otoczenienm . Jeśli chodzi o dojazd polecam przez Ukrainę droga Obwodnica Lwowa ,Ivano-frankowsk,Kołomyja,Czerniowce( Braszów Bran) to też obiekty do zobaczenia . No i sprawa kosztów jadąc przez Ukrainę 3300 km koszt paliwa 600 zł i poplata drogowa 14 zł Rumunia . Ukrainy nie ma się co bać czyste hotele tanie jedzenie trasa sprawdzona bo przez Tarnopol to droga przez męke 

    • Odpowiedz
      weekendowi
      4 października, 2017 at 7:11 pm

      Super, dzięki za dodatkowe informacje! Pozdrawiamy I&M

    • Odpowiedz
      Darek
      19 października, 2018 at 4:13 pm

      3300km = 600zl? :O  To chyba motorem w takim razie.

  • Odpowiedz
    Majówka 2017 Last Minute. Dokąd pojechać, by świetnie spędzić czas bez tłumów - weekendowi.pl
    29 kwietnia, 2017 at 12:05 pm

    […] My dodamy tylko jedną wskazówkę. Jeśli pogoda będzie dobra, możecie sprawdzić czy otwarta jest już jedna z dwóch słynnych dróg ciągnących się przez wysokie góry, czyli Transfagarasan lub Transalpina. Nasze wrażenia z tej pierwszej (która raczej będzie jeszcze nieczynna, choć nigdy nic nie wiadomo) opisaliśmy TUTAJ. […]

  • Odpowiedz
    Wszystko co musisz wiedzieć o Rumunii, zanim wyruszysz do kraju Drakuli [KOMPENDIUM] - weekendowi.pl
    27 kwietnia, 2017 at 2:06 pm

    […] w letnie miesiące. Powód? Latem otwarta jest na całej długości wspomniana wcześniej Transfagarasan (droga nr 7C), bezpiecznie da się też przejechać drugą kultową górską drogą, czyli […]

  • Odpowiedz
    Andrzej
    27 lutego, 2017 at 7:57 pm

    Witam wszystkich 🙂

    Chcemy się tam wybrać w maju (niestety inny termin nie wchodzi w grę) i zastanawiamy się czy trasa będzie otwarta. Z tego co wyczytałem tutaj jak i na innych stronach może być problem z tunelem na szczycie góry. Jak bardzo to komplikuje wyprawę i ile drogi trzeba nadłożyć żeby go omijnąć i pojechać dalej na południe (a będziemy pewnie jechać z północy czyli drogą przez Słowację itd). Posiada ktoś link do tej Rumuńskiej strony na której można na bieżąco sprawdzić stan drogi i jej otwarcie 🙂 ?

    • Odpowiedz
      weekendowi
      13 marca, 2017 at 1:55 pm

      Zależy od pogody. Najlepiej pytaj się już na miejscu. Czy komplikuje to wyprawę? Niekoniecznie, trzeba wybrać inna równoległą trasę. Pozdrawiamy I&M

  • Odpowiedz
    Łukasz | Gdziesakasperki.pl
    20 lutego, 2017 at 12:05 pm

    Mamy nadzieję w maju załapać się na tę trasę… otwartą 😉

  • Odpowiedz
    Krzys
    2 stycznia, 2017 at 10:17 pm

    Jedziemy tam w marcu i czy da się dojechać do tunelu i wrócić jeśli będzie zamknięty czy trasa jest zamknięta juz od wjazdu?

    • Odpowiedz
      Weekendowi
      4 stycznia, 2017 at 9:53 pm

      Cześć.

      Moim zdaniem, jeśli pogoda będzie sprzyjać (w marcu może być różnie), to sama droga (bez tunelu) powinna być otwarta. Ale nie dam sobie za to uciąć głowy, ręki ani żadnego innego organu. Generalnie najlepiej spytać miejscowych. Oni tam mają taką internetową stronkę, na której monitorują stan tych wszystkich górskich ścieżek. Oczywiście, nie pamiętam adresu 😉

      Pozdrawiamy i życzymy udanej wyprawy,

      Mariusz

  • Odpowiedz
    ufo
    7 czerwca, 2016 at 5:31 pm

    To ktora droga trzeba w koncu jechac zeby byly najlepsze widoki? 7C czy E81? Pogubilem sie juz

  • Odpowiedz
    Czarnomorska Ukraina i Delta Dunaju. W miejscach, gdzie plecy tracą swą szlachetną nazwę [CZĘŚĆ 2] | Weekendowi Podróżnicy
    23 listopada, 2015 at 7:33 pm

    […] Całe popołudnie zajmuje nam przejazd Drogą Transfagarską, o której już pisaliśmy – możecie przeczytać o niej TUTAJ. […]

  • Odpowiedz
    Łukasz Blusiewicz
    15 października, 2015 at 7:25 pm

    Tak tak tak!!! Piękne miejsce, które niewątpliwie trzeba w swoim życiu zobaczyć. Zwłaszcza, że Rumunia wcale nie aż jest tak daleko. Byłem tam w październiku, zeszłego roku. Miejsce świeciło pustkami. Tylko przestrzeń. A na końcu piękny (no może trochę przesadziłem 🙂 ) zamek, no i oczywiście tama która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. A pod zamkiem Poenari jest bardzo sympatyczny pensjonat, w którym litrowa karafka pysznego rumuńskiego wina Cotnari kosztuje 15 zł. A jeśli ktoś lubi spacery z psem, to tam jest ich cała masa i większość na pewno wybierze się na miłą przechadzkę po lesie.

  • Odpowiedz
    Marcin Wesołowski
    15 października, 2015 at 6:27 pm

    My z Magdaleną zawsze powtarzamy, że kto przeżył drogę do naszego domu na Teneryfie (około 12 km od autostrady), ten przejedzie każdą drogę w Europie 🙂 Ten odcinek mam w planach na przyszły rok! 🙂

    • Odpowiedz
      Weekendowi
      15 października, 2015 at 7:34 pm

      Myśmy przeżyli “ukraińską Wenecję” i do dzisiaj mamy traumę i nocne koszmary 😉

  • Odpowiedz
    Iwona Gogulska
    15 października, 2015 at 3:05 pm

    ciekawa trasa 🙂 myślę, że umieszczę ją w planach na kolejne wakacje…

  • Odpowiedz
    Ewelina
    15 października, 2015 at 12:03 pm

    Słyszałam, ze Rumunia ma wiele do zaoferowania! Niestety..widziałam tylko jedno miasto: Timiszoara, ale nie ukrywał, ze kraj mnie zainspirował i mimo wielu stereotypów poznałam tam wspaniałych ludzi! Twoj materiał robi wrazenie ;). Trzeba wpisac na liste!

    • Odpowiedz
      Weekendowi
      15 października, 2015 at 7:33 pm

      A to jest akurat jedyne duże rumuńskie miasto, w którym nie byliśmy. Też trzeba będzie wrócić po raz trzeci. No ale to za kilka lat 😉

  • Odpowiedz
    Traveling Rockhopper
    15 października, 2015 at 10:41 am

    nie wiem czy najpiękniejsza, ale na pewno robi wrażenie!

  • Odpowiedz
    Elżbieta Śmigielska
    15 października, 2015 at 5:45 am

    helena wytrzymała bez porzygu? szacuneczek. ja w jej wieku miałam chorobę lokomocyjną, ktora ustąpiła w dniu wyprowadzki na studia.

    to teraz trollstigen i robicie porównanie, bo już nie wiem gdzie mam jechać ;d
    ale grill nad transfogarską? no nie wiem, mnie kusi.

    • Odpowiedz
      Weekendowi
      15 października, 2015 at 7:31 pm

      Kochana, Heldon to jest rasowy podróżnik – pierwsze szlify zdobywała w 11-12 tygodniu życia i to nie od Ustki/Łeby tylko Prisztiny, Velipoje i Skopje. Jak sobie pomyślę, że ja pierwszy raz zagranicą byłem w wieku 17 lat….z klasą w liceum…na Słowacji…na jeden dzień…to zazdroszczę swojej latorośli bardzo. Choć z drugiej strony – za wiele z tych wojaży nie będzie pamiętać 🙂

      • Odpowiedz
        Zbyszek
        23 kwietnia, 2017 at 9:44 pm

        Witam i podziwiam. Planujemy na wrzesień przejazd obu tych tras , może kilka wskazówek i rad jak się do tego przymierzyć – będę bardzo wdzięczny.

        Pozdrawiam

    Leave a Reply