Jak zwiedzić Ateny za półdarmo? Kilka porad, które pomogą wam oszczędzić dużo euro

Ateny są jak tanie wino – są dobre, bo tanie i na odwrót (z drobnymi wyjątkami). A skoro są tanie, to łatwo się zagubić i wydać zdecydowanie zbyt dużo. Ale na szczęście są Weekendowi – duchowi pobratymcy Szkotów, którzy z radością podpowiedzą wam, jak zaoszczędzić krocie na wizycie w stolicy Grecji.

Właśnie wróciliśmy z Aten i śmiało obwieszczamy, że teraz jest najlepszy czas na wizytę w stolicy Grecji. I to z kilku powodów? Po pierwsze – w listopadzie znajdziecie tam bardzo przyjemną pogodę – temperatura oscyluje w okolicach 20 stopni. A po drugie – bilety są naprawdę tanie. To po trochu efekt niedawnych obaw o dalszą eskalację kryzysu w Grecji i słynnych już kolejek do bankomatów, ale też szaleństwa Ryanaira, który najwyraźniej dostał od Greków dobre dofinansowanie (z czego niby?) i szaleje z cenami. Dość powiedzieć, że nasze bilety kosztowały jakieś 140 zł w obie strony, a obecnie spokojnie można znaleźć w systemie rezerwacyjnym bilety poniżej stówki.

Niewykorzystanie takiej okazji to grzech. Tym bardziej, że to przecież cholerne Ateny – kolebka europejskiej cywilizacji, Zeus, Apollo, Platon, Sokrates, Eleni, Vangelis, Tsipras. Warto zobaczyć Akropol i inne ruinki, ale przede wszystkim warto chyba zobaczyć, jak wygląda miejsce, które rzekomo jest na skraju upadku i całkowitego bankructwa.

Przekonani? To super. O samych atrakcjach Aten napiszemy w osobnym wpisie – teraz zasugerujemy tylko, że optymalny czas na zwiedzenie Aten z przyległościami to 3, góra 4 dni. Czyli w sam raz na weekend.

A dzisiaj pokażemy wam, jak można maksymalnie zaoszczędzić na takim wyjeździe, ale bez żadnej szkody na komforcie zwiedzania stolicy Grecji. Gotowi? To zaczynamy.

1. Najlepszą metodą na oszczędności jest całkowita rezygnacja z Aten. Haha, taki żarcik. Tak radykalnego rozwiązania nie polecamy, bo choć stolica Grecji piękna nie jest, to jednak odwiedzić ją trzeba. A skoro już tam jesteście to…

2. …zastanówcie się nad sensownością kupowania biletu wielodniowego na komunikację miejską.

Poważnie – choć bilet kosztuje tylko 10 euro i jest ważny przez 5 dni, to jeśli Ateny odwiedzacie na 3-4 dni, ta kwota może wam się nie zwrócić. Zwłaszcza jeśli mieszkacie gdzieś w centrum. Wszystkie najważniejsze atrakcje Aten położone są bardzo blisko siebie, więc jeśli zrobicie sobie dobry plan, spokojnie obejdziecie wszystko z buta.

Myśmy przez 3,5 dnia nie byli w stanie wyjeździć naszych biletów. Tym bardziej, że (to ważne!) nie obejmują one podróży z lotniska i na lotnisko(za podróż metrem z i do centrum każdorazowo trzeba zapłacić 8 euro)

Z dłuższych tras do pokonania zostanie wam wycieczka do Pireusu (który swoją drogą niczego wam raczej nie urwie z wrażenia) i ewentualnie dla fanów sportu – do kompleksu olimpijskiego na przedmieściach Aten (tę wycieczkę też odradzamy. O powodach szerzej napiszemy później). A te trasy spokojnie obskoczycie kupując dość tanie bilety – pojedynczy kosztuje 1,2 euro.

3. Zacznijcie zwiedzanie od Akropolu

Wbrew pozorom to nie jest banalna rada. Bilet na Akropol jest dość drogi – kosztuje 12 euro. Ale po pierwsze nie oszukujmy się, przecież to z powodu tej kamieni kupy tu przyjechaliście. A po drugie – w cenie tego biletu masz jeszcze 6 innych atrakcji (np. grecką Agorę, amfiteatr Dionizosa czy ruiny (czytaj: trzy filary na krzyż) świątyni Zeusa. Na wszystkie te atrakcje bilety są sprzedawane osobno przy wejściu – nie ma więc sensu płacić podwójnie za coś, co i tak ma już w pakiecie, co nie?

4. Olej niektóre muzea!

Które? A najlepiej z grubej rury – Narodowe Muzeum Archeologiczne! „Ale jak to? Przecież tam są takie wspaniałe zbiory!” – zakrzyknie niejeden lamus. I pewnie będzie miał trochę racji, bo zbiory rzeźb, malowideł i innych sztućców są absolutnie gigantyczne. I to nie tylko z Grecji, ale też ze wschodu, Egiptu czy Mezopotamii. W większości naprawdę świetnie zachowane unikaty na światową skalę.

Ale! Największa zaleta muzeum jest też jego największą wadą. A tych eksponatów jest, no sorry, za dużo. Być może jestem mało obiektywny, bo w dziedzinie historii sztuki starożytność to w mojej lidze odpowiednik Termaliki Nieciecza i przegrywa ze średniowieczem, renesansem czy innym barokiem. W związku z tym moja cierpliwość do oglądania popękanych waz i wykrzywionych kawałków marmuru kończy się po jakichś 20 minutach. I nie oszukujcie się – też tak pewnie macie.

A tymczasem takie same, a może nawet większe emocje przeżyjecie w innym archeologicznym cudeńku, czyli Nowym Muzeum Akropolu, gdzie zgromadzono masę historycznych artefaktów z Partnenonu i całego wzgórza Akropol. I choć zgromadzono w nim ponad 4 tys. eksponatów, to dzięki modernistycznej, przestronnej bryle ogląda się je jakoś tak…fajniej. No właśnie – już dla samej architektury warto odwiedzić to muzeum. I dla widoków na Akropol z najwyższego piętra. I dla Kariatyd, podtrzymujących dach świątyni …. . I nade wszystko – wejście kosztuje ledwie 5 euro, podczas gdy muzeum archeo całe 7. I teraz sobie przelicz, ile plastikowych butelek przepysznego greckiego wina po 1,50 euro sztuka mi zawdzięczacie. Nie ma za co!

5. Gdzie jeść?

Gdziekolwiek, bo wszędzie jest względnie tanio. W centrum znajdziecie od groma kawiarenek z niezłą kawą za 1 euro (Grecy szczególnie lubują się we frappe i nawet im wychodzi) i ogromnym wyborem drożdżówek, ciastek i kanapek w cenie 1-2 euro za sztukę. Patrzysz na te ceny i się dziwisz, co takie gówno jak 4 razy droższe Costa Coffee  robi jeszcze w Polsce? Ale gwoli sprawiedliwości – pośród tanich kawiarenek w centrum Aten mają też Starbunia, który mimo zaporowych cen zawsze pęka w szwach od ludzi.

Nieco drożej niż w Polsce jest za to w sklepach. W porównaniu do naszych cen najdroższe są np. warzywa, owoce i jajka (ponad 3 euro za 10 sztuk). Ale tańsze owoce bez problemu dostaniecie na straganach w centrum, np. przy placu Monastiriaki.

Obiad to trochę wyższa szkoła jazdy, która jednocześnie najlepiej pokazuje, że tu jednak kryzys jest. Niezależnie od tego czy będziecie się stołowali w fancy knajpach dzielnicy Plaki czy w hipsterskiej Gazi już jeden rzut oka na talerze miejscowych sprawi, że pomyślicie, że narodową potrawą Greków jest kebab w picie za 2-2,5 euraka. Wcinają go prawie wszyscy lokalsi, za nic mając souvlaki i inne cuda na kiju. Swoją drogą – jest naprawdę bardzo dobry. Tak dobry, że oczywiście nie ma go w karcie żadnej restauracji, bo po co niby drogi turysto masz wydawać mniej, skoro możesz wydawać więcej. Aby więc zamówić takie cudo, trzeba poinformować kelnera, że „dla mnie to samo co je ta pani”.

Zabawna sprawa z tym tanim jedzeniem – w burgerowniach ceny zaczynają się od 2 euraków. Skuszeni cennikiem postanowilismy spróbować w lokalu o uroczej nazwie Burgerville w hipsterskiej dzielnicy Gazi. W efekcie dostaliśmy OLBRZYMIĄ bułę, do której ktoś skroił kawałek bekoniku, plaster pomidora i malutkiego (zwłaszcza w porównaniu do buły) kotlecika. Napchać się napchasz. I o to chodzi w kryzysie chyba. Ale twoja wątroba niekoniecznie musi się z tym zgadzać.

W knajpach ceny głównych dań oscylują w granicach 8-12 euro. Naprawdę jest do przeżycia.

6. Chcesz widoków? Olej kolejkę

Ateny nie są zbyt spektakularnym miastem do oglądania, a można nawet zaryzykować tezę, że są miastem brzydkim, choć uroczym. Nie dziwi więc, że najlepiej Ateny wyglądają z góry. Tu do wyboru macie dwa wzniesienia: Philopappos, z którego macie najlepszy wdok na Akropol i Lykabettos, z którego rozciąga się najlepsza panorama i widok na całe miasto. Na pierwsze wzniesienie dostaniecie się bez najmniejszego problemu z alejki spacerowej u podnóża Akropolu. Z Lykabettos sprawa jest trudniejsza – najwygodniej dojechać tu metrem do stacji Evangelismos i stamtąd ruszyć na lekką wspinaczkę. Na dobry początek czeka was ponad 200 stopni w górę, do kolejki, która dowiezie was na górę. Kolejka nie jest tania: bilet kosztuje 7,5 euro w obie strony. I to kolejna potencjalna oszczędność, bo z poziomu kolejki spacer na sam szczyt zajmuje jakieś 20 minut. Myśmy skorzystali z kolejki, bo mieliśmy napięty harmonogram, a na dodatek po takiej wspinaczce z wózkiem dziecięcym na plecach średnią miałem ochotę na dalszy spacer.

PS. U stóp Philopappos macie jedną darmową atrakcję turystyczną – wielki szary bunkier z zakratowanym wejściem, który pomysłowi Ateńczycy nazwali „więzieniem Sokratesa”. Wiecie, że niby to właśnie tutaj był uwięziony. Atrakcja żadna, ale zawsze można się pochwalić znajomym.

7. Olej obiekty olimpijskie

Chodzi mi o stadion i wszystkie inne obiekty, na których w 2004 roku odbyły się letnie igrzyska. Od dawna media pokazują zdjęcia zapuszczonych stadionów i hal, które mają być symbolem greckiego kryzysu. Jak jest w rzeczywistości? Niezbyt dobrze. Wszędzie brudno, trudno, wszechobecne graffiti, jakieś chwasty i kałuży. Z powszechnej mizerii wybija się tylko stadion olimpijski, ale tylko dlatego, że jest eksploatowany na bieżąco. Jeśli więc chcecie zmarnować godzinę z okładem (metro dojeżdża z centrum w jakieś 25 minut), to wsiadajcie do pierwszej linii metra i wysiądźcie na stacji Irini. Ale proszę mi się potem nie skarżyć, że nie ostrzegałem.

Zamiast tego lepiej wydać 5 euraków i wejsć na trybuny starego stadionu olimpijskiego, na którym rozgrywano pierwszą nowożytną olimpiadę w 1896 roku.

PODOBAŁ CI SIĘ WPIS? POLUB NA FEJSBUKU, PODZIEL SIĘ Z INNYMI! 

Booking.com